This post has already been read 12 times!
Έως και σήμερα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε διάφορα ιστολόγια θρησκευτικού ή εσωτεριστικού περιεχομένου, συνεχίζει να ανακυκλώνεται μια υποτιθέμενη «αχειροποίητη» φωτογραφία. Το οπτικό αυτό υλικό, που συνοδεύεται από τον ισχυρισμό ότι ελήφθη θαυματουργικά από μια Ορθόδοξη Ελληνίδα, την κυρία Ελπίδα, το 1998, η οποία πήγαινε στο Όρος Σινά με μια ομάδα προσκυνητών. Ξαφνικά, η κυρία Ελπίδα αποφάσισε να τραβήξει μια φωτογραφία απευθείας από το παράθυρο του λεωφορείου , και όταν εμφάνισε το φιλμ διαπίστωσαν ότι μια φωτογραφία της παρουσιάζει τρεις φιγούρες: τον Ιησού Χριστό στο κέντρο, πλαισιωμένο σύμφωνα με τους διακινητές της εικόνας από τον Προφήτη Ηλία και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Από την πλευρά της επιστημονικής έρευνας όσο και από την πλευρά της Ορθόδοξης Θεολογίας, η συγκεκριμένη εικόνα αποτελεί μια κλασική περίπτωση οπτικής απάτης και πνευματικής πλάνης, η οποία εργαλειοποιείται συστηματικά από παραχριστιανικές ομάδες.
1. Η Ιστορική και Επιστημονική Πραγματικότητα. Η επιστημονική αποδόμηση της εικόνας δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Δεν πρόκειται για φωτογραφικό ντοκουμέντο ούτε για προϊόν υπερφυσικής παρέμβασης, αλλά για κακόβουλη ψηφιακή επεξεργασία ενός κλασικού έργου τέχνης.
Η Πηγή: Η εικόνα αποτελεί ψηφιακό απόκομμα (crop) του πασίγνωστου πίνακα «Jesus among the wheat fields» (Ο Ιησούς στα χωράφια με το σιτάρι) του Γερμανού ζωγράφου Johannes Raphael Wehle (1848–1936), ο οποίος φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο αυθεντικός, έγχρωμος πίνακας απεικονίζει τον Χριστό να περπατά με τους Μαθητές Του στα σπαρτά την ημέρα του Σαββάτου (σκηνή βασισμένη στις Ευαγγελικές διηγήσεις). Ο ηλικιωμένος στα αριστερά δεν είναι ο Προφήτης Ηλίας, αλλά ο Απόστολος Πέτρος. Ο νεαρός στα δεξιά δεν είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, αλλά ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος στην παραδοσιακή τέχνη απεικονίζεται πάντα χωρίς γένια.
Οι δημιουργοί του αντιγράφου αφαίρεσαν το χρώμα (grayscale), αύξησαν κατακόρυφα την αντίθεση (high contrast) για να κρύψουν τις πινελιές του ζωγράφου και απομόνωσαν τις τρεις φιγούρες, αποκρύπτοντας τα στάχυα του φόντου, ώστε το τοπίο να θυμίζει έρημο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν διαδοθεί στην Ελλάδα με το αφήγημα του Σινά, η ίδια εικόνα κυκλοφορούσε στο εξωτερικό ως υποτιθέμενη λήψη από το μύθευμα του «Chronovisor» (Χρονοβίζορ) του Βατικανού.
2. Η Ορθόδοξη Θεολογική Προσέγγιση και η Πλάνη. Πέρα από την ιστορική πλαστογραφία, η αποδοχή τέτοιων «θαυμάτων» εγκυμονεί σοβαρούς πνευματικούς κινδύνους, τους οποίους η Ορθόδοξη Παράδοση αντιμετωπίζει με απλότητα και νηπτικό πνεύμα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι εξαιρετικά φειδωλή και αυστηρή στην αναγνώριση θαυμάτων. Κάθε φερόμενο ως θαύμα εξετάζεται ενδελεχώς. Η εν λόγω εικόνα ουδέποτε υιοθετήθηκε από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, τη Μονή Σινά ή οποιαδήποτε επίσημη εκκλησιαστική αρχή.
Η αναζήτηση «χειροπιαστών» αποδείξεων μέσω αμφιβόλου προελεύσεως φωτογραφιών υποδηλώνει έλλειμμα γνήσιας πίστης. Ο Χριστός ο ίδιος επιτίμησε αυτή την τάση, λέγοντας: «ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε» (Ιωάν. 4, 48).
Η ταύτιση της νεαρής μορφής με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ σε επίγεια, σωματική συνύπαρξη με τον ιστορικό Ιησού δεν έχει απολύτως κανένα θεολογικό έρεισμα.
3. Η Εργαλειοποίηση από Παραχριστιανικές Ομάδες. Η διάδοση αυτού του κατασκευάσματος στην Ελλάδα δεν έγινε τυχαία. Χρησιμοποιήθηκε και συνεχίζει να χρησιμοποιείται ως όχημα προσηλυτισμού από διάφορες παραθρησκευτικές ομάδες, και λοιπές οργανώσεις εσχατολογικού ή συνωμοσιολογικού χαρακτήρα.
Αυτές οι ομάδες αναμειγνύουν την Ορθόδοξη ορολογία με τον νεοπαγανισμό, την αστρολογία και αβάσιμες προφητολογίες, προσπαθώντας να προσελκύσουν πιστούς που στερούνται θεολογικού υποβάθρου, βαφτίζοντας το ψέμα ως “θεϊκό σημείο”.
Συμπέρασμα. Η εικόνα του Ιησού στα σπαρτά του J.R. Wehle είναι ένα εξαίρετο δείγμα δυτικής θρησκευτικής τέχνης. Η μετατροπή της, όμως, σε «αχειροποίητο φωτογραφικό ντοκουμέντο» συνιστά προσβολή τόσο της ανθρώπινης λογικής όσο και της Ορθόδοξης πνευματικότητας. Η αληθινή πίστη δεν έχει ανάγκη από ψηφιακές πλαστογραφίες. Η διάκριση , το σπουδαιότερο κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας χάρισμα, επιβάλλει να απορρίπτουμε τέτοια φαινόμενα πλάνης και να μένουμε προσηλωμένοι στην ανόθευτη αλήθεια του Ευαγγελίου.
