This post has already been read 272 times!
Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια αυξανόμενη τάση σε πολλές χώρες, και ειδικότερα στην Ελλάδα, να αφαιρούνται από τους δημόσιους χώρους αναφορές που σχετίζονται με τις χριστιανικές γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα.
Η αλλαγή του στολισμού του μετρό Θεσσαλονίκης, με την αποδοχή του πιο ουδέτερου μηνύματος “HAPPY HOLIDAYS” , “ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ” και “2026” , αντί για τις παραδοσιακές ευχές για τα Χριστούγεννα, είναι μόνο ένα παράδειγμα αυτής της γενικότερης τάσης. Αυτή η εξέλιξη εγείρει σημαντικά ερωτήματα για την τύχη των παραδόσεων και της θρησκευτικής ταυτότητας του λαού.
Η Ορθόδοξη Παράδοση και η Σύνδεσή της με τα Χριστούγεννα
Η Ορθοδοξία, ως κυρίαρχη θρησκεία στην Ελλάδα, έχει βαθιές ρίζες στην καθημερινή ζωή, τις γιορτές και τις παραδόσεις του λαού. Τα Χριστούγεννα, που γιορτάζονται με μεγάλη λαμπρότητα και θρησκευτική κατάνυξη, είναι για την Ορθόδοξη Εκκλησία η κορύφωση του θεολογικού και εορταστικού κύκλου. Η γέννηση του Χριστού σηματοδοτεί τη σωτηρία της ανθρωπότητας, και η γιορτή αυτή συνδέεται με τη μετάνοια, τη χαρά της σωτηρίας και την αγάπη για τον πλησίον.
Αυτό το θρησκευτικό μήνυμα έχει εμπλουτίσει την ελληνική κουλτούρα και έχει δώσει το στίγμα του στις γιορτές και στους εορτασμούς. Ο παραδοσιακός χριστουγεννιάτικος στολισμός, οι λειτουργίες στην εκκλησία, οι οικογενειακές συναντήσεις και τα έθιμα που συνοδεύουν τη γιορτή, είναι κομμάτια μιας κληρονομιάς που διατηρεί τη σύνδεση του λαού με τη θρησκεία και την ιστορία του.
Η Μεροληψία και η Απομάκρυνση από τις Χριστιανικές Αναφορές
Η απουσία των χριστουγεννιάτικων αναφορών από τον δημόσιο χώρο, όπως παρατηρείται στον στολισμό του μετρό Θεσσαλονίκης, δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, φαίνεται να είναι ένα μέρος μιας γενικότερης τάσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, η οποία στοχεύει στην απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων και μηνυμάτων από το δημόσιο βίο. Η χρησιμοποίηση ευχών όπως το “Happy Holidays”, που παραλείπουν την αναφορά σε συγκεκριμένες θρησκευτικές γιορτές, ενώ περιμένουμε τα Χριστούγεννα, μπορεί να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια αποκοπής από τις παραδοσιακές θρησκευτικές αξίες.
Αυτή η τάση, αν και μπορεί να θεωρηθεί ως προώθηση της πολυπολιτισμικότητας και της συμπερίληψης, έχει δημιουργήσει προβληματισμούς σε πολλούς πολίτες, και κυρίως σε αυτούς που νιώθουν ότι η παραδοσιακή τους ταυτότητα κινδυνεύει να υποτιμηθεί ή να αφανιστεί. Όπως επισημαίνουν Ορθόδοξοι θεολόγοι, η συνεχής απάλειψη των θρησκευτικών συμβόλων και η προώθηση ενός πιο “ουδέτερου” ή “παγκόσμιου” μηνύματος υπονομεύει την Θρησκευτική μας ταυτοτητα, την Ορθόδοξη σύνδεση της χώρας μας με την Εκκλησία.
Η Αξία της Διατήρησης της Θρησκευτικής Ταυτότητας
Από την Ορθόδοξη σκοπιά, η απομάκρυνση από τις χριστιανικές παραδόσεις στον δημόσιο χώρο δεν είναι απλώς μια αλλαγή αισθητικής ή εορταστικού χαρακτήρα. Αντίθετα, πρόκειται για μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτιστική διαδικασία που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στην κοινωνία και στην εθνική ταυτότητα. Οι Ορθόδοξοι πιστοί βλέπουν τη θρησκεία όχι μόνο ως μια προσωπική σχέση με τον Θεό, αλλά και ως έναν θεμελιώδη πυλώνα για την πολιτιστική συνοχή και τη συλλογική ταυτότητα της χώρας.
Η υποβάθμιση ή η αμφισβήτηση αυτών των αξιών μπορεί να οδηγήσει στην αίσθηση ότι η κοινωνία χάνει τον πυρήνα της, και με αυτόν τον τρόπο, τη σύνδεση με το παρελθόν και τις παραδόσεις που διαμόρφωσαν τη σημερινή ελληνική ταυτότητα. Η απομάκρυνση από τα Χριστούγεννα και άλλες θρησκευτικές γιορτές, όπως το Πάσχα, που είναι συνυφασμένες με τη ζωή του Έλληνα, δεν είναι απλώς μια αλλαγή εορταστικής ατμόσφαιρας, αλλά μία απόπειρα αποκοπής από τη ζώσα παράδοση που συνδέει το λαό με το θρησκευτικό του κληροδότημα.
Όποιος θυμάται τα Χριστούγεννα των περασμένων δεκαετιών, γνωρίζει καλά πώς μύριζε η Ελλάδα αυτές τις μέρες. Τα δημαρχεία στολίζονταν με μεγάλα χριστουγεννιάτικα δέντρα και φάτνες στις πλατείες, ενώ στις προσόψεις των δημόσιων κτιρίων κρέμονταν πανό με το «Καλά Χριστούγεννα» και τον Χριστό στη φάτνη. Τα σχολεία οργάνωναν χριστουγεννιάτικες γιορτές με κάλαντα, θεατρικά για τη Γέννηση του Χριστού, και τα παιδιά έφτιαχναν χειροποίητα στολίδια με αστέρια και αγγέλους. Τα ξημερώματα της παραμονής των Χριστουγέννων, οι δρόμοι γέμιζαν με παιδικές φωνές που έψελναν «Καλήν εσπέραν άρχοντες», ενώ οι εκκλησίες πλημμύριζαν από πιστούς στη Θεία Λειτουργία της Χριστουγεννιάτικης νύχτας. Ακόμα και τα καταστήματα και οι δημόσιες υπηρεσίες είχαν χριστουγεννιάτικο στολισμό με θρησκευτικά σύμβολα όχι απλά χιονονιφάδες και Άγιους Βασίληδες, αλλά εικόνες της Παναγίας, ήταν μια ζωντανή έκφραση της πίστης και της ταυτότητας ενός ολόκληρου λαού που γιόρταζε ανοιχτά και χωρίς ενδοιασμούς το μεγαλύτερο γεγονός της Ορθοδοξίας. Σήμερα, αυτά τα σύμβολα υποχωρούν σιγά σιγά, αντικαθίστανται από γενικόλογες ευχές και εμπορικές εικόνες, και η γιορτή χάνει το θρησκευτικό της βάθος για να γίνει μια απλή «εορταστική περίοδος» χωρίς ψυχή και χωρίς ρίζες.
Συμπεράσματα
Η συζήτηση γύρω από το ρόλο των θρησκευτικών συμβόλων στον δημόσιο χώρο και την πολιτιστική ζωή δεν είναι μόνο μια διαμάχη γύρω από την αισθητική ή τη θρησκευτική ελευθερία. Είναι μια συζήτηση για το ποια είναι η ταυτότητά μας ως κοινωνία και πώς αυτή μπορεί να διατηρηθεί μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει. Για την Ορθοδοξία και τους πιστούς της, η διατήρηση των παραδόσεων είναι μια πράξη αντίστασης απέναντι σε έναν κόσμο που φαίνεται να προχωρά προς την απομάκρυνση από τις βαθύτερες αξίες του. Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι πολίτες της Ελλάδας καλούνται να διατηρήσουν αυτήν τη σύνδεση με το παρελθόν και να υπερασπιστούν τη θρησκευτική τους κληρονομιά, όχι μόνο ως κάτι προσωπικό, αλλά και ως θεμέλιο της κοινωνικής τους συνοχής και της πίστης μας.
πηγή Ultragreek.com
